Posts

Showing posts from 2009

पुन्हा आत्महत्या

Image
आज पुन्हा एक आत्महत्या. शाळकरी मुलाने अभ्यासाच्या तनावाखाली येऊन गळफ़ास घेऊन जीव दिला.रोज रोज हेच चालले आहे. अभ्यास, परीक्षा, स्पर्धा, जीवघेणी स्पर्धा...आणि शेवटी अंत. ह्याला जबाबदार कोण? आजची शिक्षणपद्धती, मुलांचे पालक, आजु बाजुची परिस्थिती कि मुले स्वत: ? विषय तसा फ़ारच गंभीर आणि विचार करण्याजोगा आहे. हे असे का घडते? का म्हणून हि मुले अभ्यासाच्या तनावामुळे जीव देण्यापर्यंत पाऊल उचलण्याचे धाडस करतात ? शाळेत तर आपण सर्वच जातो, सर्वजण हया अभ्यास आणि परीक्षेच्या चक्रातुन आपल्या योग्यतेनुसार बाहेर पडतात. कुणी जेमतेम पास होतात, कुणी बर्‍यापैकी मार्क्स मिळवतात तर कुणी मेरिटलिस्ट मध्येही नाव नोंदवतात, पण यश-अपयशाची व्याख्या सर्वत्र सारखी असतेच असे नाही. नापास होणारी मुले जिथे आत्महत्या करतात तेच मेरिटलिस्ट मध्ये न आल्याने निराश होणारे ही करतात. याउलट रिझल्टच्या टेन्शनमुळे त्याला सामोरे न जाण्याच्या भीतिने ही काहीजण या अनमोल जीवनास गमावुन बसतात. मग या सर्वावर उपाय काय?
या सर्व परिस्थितीत त्या मुलांच्या मनाचा विचार करण्याचीही फ़ार आवश्यकता आहे आणि हे सर्व घडण्यामागे एक कारण प्रकर्षाने जाणवते…

गुड मॉर्निंग

Image
रोज सकाळी उठलो की मी बेडरूमची खिडकी उघडतो. सवयीप्रमाणे मी खिडकी बाहेर डोकावतो. बाहेर बरेचसे उजाडलेले असते. पक्ष्यांचा किलबिलाट कानी पडतो. नेहमी प्रमाणे मला 'गुड मॉर्निंग' म्हणतात ते, पण माझा काहीच प्रतिसाद नसतो. सूर्याची कोमल किरणे मला गोंजारत जागवण्याचा प्रयत्न करतात. मी फक्त डोळे उघडलेले असतात मन मात्र घट्ट मिटून बंद असते. मी डोळ्यांवर पाणी मारुन झोप उडवण्याचा प्रयत्न् करतो. मन तसेच राहते..बेशुद्धावस्थेत. कळत असूनही कळत नसल्यासारखे.

हे सारे तसे साहजिकच होते.सात-आठ महिन्यांच्या आजारपणात आपण किती सहन करू शकतो ह्याची स्वत:च परीक्षा पाहायची आणि त्यात स्वत:च हात पुढे करून नसलेला मदतीचा हात असल्याचे समजून स्वत:ला पुढे खेचण्याचे बळ आणायचे. रोज काहीतरी कारण शोधून नवी उमेद निर्माण करायची. आशावादास ही काही मर्यादा आहेत की नाही ? सहनशक्तीची अशी परीक्षा होत असताना मन क्षणोक्षणी अधिक बधिर होत जाते, वाट चुकल्या प्रमाणे भरकटत राहते.

हे सारे आता रोजचेच झाले होते. अवतीभवतीचा निसर्ग मला हर प्रकारे खुश करू पाहत होता. पण शून्य..मनातल्या अंधारात तो शून्यही अधिक गडद होत जातो. खिडकीतील कुंडीत अधू…